Jak zrobić biodegradowalne doniczki do rozsad — mój test w praktyce
Jak zrobiłam biodegradowalne doniczki z papieru do rozsad roślin dyniowatych?
Każdego roku przygotowuję rozsady roślin dyniowatych — głównie dyni, cukinii, arbuzów czy ogórków. To rośliny, które bardzo szybko rosną, ale jednocześnie niezbyt dobrze znoszą przesadzanie. Uszkodzenie korzeni podczas wyjmowania z doniczki często powoduje zahamowanie wzrostu, a czasem nawet osłabienie całej rośliny.
W tym roku postanowiłam przygotować własne biodegradowalne doniczki z papieru. Chciałam sprawdzić, czy taki domowy sposób rzeczywiście ma sens i czy doniczka wytrzyma kilka tygodni uprawy rozsady.
Dlaczego zrobiłam biodegradowalne doniczki?
Rośliny dyniowate (dynie, ogórki, cukinie) mają delikatny system korzeniowy i nie przepadają za przesadzaniem. Przy wyjmowaniu rozsady z plastikowej doniczki łatwo uszkodzić korzenie albo rozluźnić bryłę ziemi.
Dlatego zależało mi na tym, aby przygotować doniczki, które:
- wytrzymają kilka tygodni uprawy,
- będą tanie i proste do wykonania,
- a później będzie można posadzić je bezpośrednio w grządce razem z rośliną, gdzie stopniowo rozłożą się w ziemi.
Z czego zrobiłam biodegradowalne doniczki?
Do wykonania doniczek użyłam:
- szarego papieru (bez nadruków. bez kleju, bez folii i błyszczących warstw).
- skrobię ziemniaczaną, z której zrobiłam kleik
Krok po kroku — jak zrobiłam doniczki biodegradowalne?
1. Namoczenie papieru
Najpierw pocięłam papier na mniejsze kawałki i zalałam go wodą.
Papier moczył się około jednego dnia. Dzięki temu włókna dobrze nasiąkły i później łatwo było je rozdrobnić.
2. Miksowanie papieru
Następnego dnia zmiksowałam papier blenderem.
Powstała gęsta papierowa masa, czyli pulpa papierowa. Następnie odcedziłam nadmiar wody przez pieluchę tetrową.
Po odciśnięciu pulpa była wilgotna, ale zwarta i dobrze nadawała się do formowania.
3. Przygotowanie kleiku skrobiowego
W osobnym garnku przygotowałam kleik ze skrobi ziemniaczanej.
Do jednej szklanki zimnej wody dodałam jedną dużą łyżkę skrobi ziemniaczanej i bardzo dokładnie wymieszałam.
Następnie podgrzewałam całość na małym ogniu, cały czas mieszając.
W pewnym momencie skrobia zaczęła lekko gęstnieć i właśnie wtedy zdjęłam ją z ognia.
Co dzieje się wtedy ze skrobią?
Pod wpływem temperatury zachodzi proces nazywany kleikowaniem skrobi.
Granulki skrobi pochłaniają wodę, pęcznieją i zaczynają uwalniać amylozę oraz amylopektynę — naturalne składniki skrobi odpowiedzialne za tworzenie gęstej, lepkiej struktury.
To właśnie dzięki temu kleik działa jak naturalny biodegradowalny klej:
- łączy włókna papieru,
- usztywnia doniczkę po wyschnięciu,
- a jednocześnie nadal pozostaje materiałem biodegradowalnym.
Nie doprowadzałam kleiku do bardzo mocnego zgęstnienia. Wystarczy moment, kiedy zaczyna robić się wyraźnie bardziej lepki.
4. Łączenie pulpy z kleikiem
Gotowy kleik dodałam do papierowej pulpy i bardzo dokładnie wymieszałam całość.
Masa stała się bardziej zwarta i plastyczna, dzięki czemu łatwiej było formować doniczki.
5. Formowanie doniczek
Jako formy użyłam zwykłych plastikowych doniczek.
Masę papierową układałam wewnątrz plastikowej doniczki i dokładnie dociskałam ją do ścianek.
Na samym dnie zrobiłam jeden lub dwa małe otwory odpływowe.
6. Suszenie
Gotowe doniczki odstawiłam na parapet do wyschnięcia.
Już po około dwóch godzinach wyjęłam papierową doniczkę z plastikowej formy, aby mogła schnąć równomiernie.
Następnego dnia odwróciłam ją do góry dnem.
U mnie pełne wyschnięcie trwało niecałe trzy dni.
Po wyschnięciu doniczki były lekkie, sztywne i całkiem trwałe.
Test w praktyce — wysiew dyni
Do gotowych doniczek wsypałam ziemię i wysiałam dynię.
Podczas podlewania starałam się:
- nie zalewać doniczek,
- nie moczyć ich nadmiernie,
- podlewać małymi porcjami, ale częściej.
Nie zanurzałam doniczek w wodzie, ponieważ papier mógłby zbyt szybko zmięknąć.
Mimo regularnego podlewania doniczki wytrzymały kilka tygodni uprawy rozsady.
Teraz mam już gotową sadzonkę dyni, którą posadzę do gruntu razem z biodegradowalną doniczką.
Dzięki temu korzenie nie będą naruszane podczas przesadzania.
Czy taki sposób ma sens?
Po tym teście mogę powiedzieć, że tak — szczególnie przy roślinach dyniowatych. To tani sposób na przygotowanie własnych doniczek, a jednocześnie ciekawy eksperyment ogrodniczy.
Oczywiście takie doniczki mają swoje ograniczenia:
- nie lubią nadmiaru wilgoci,
- wymagają delikatniejszego podlewania,
Do produkcji rozsad sprawdzają się naprawdę dobrze. Najbardziej podoba mi się to, że mogę później posadzić roślinę razem z doniczką bez wyciągania bryły korzeniowej. A przy dyniach, cukiniach czy arbuzach ma to naprawdę duże znaczenie.
Uprawiasz cukinię, ale...
Twoja cukinia ma mnóstwo liści i słabo owocuje?
A może owoce gniją jeszcze zanim zaczną dojrzeć?
W nowym ebooku pokazuję najczęstsze błędy w uprawie cukinii i sposoby, dzięki którym rośliny plonują znacznie lepiej
Sprawdź także…
